Leonardo da Vinci DNA Project (LDVP) loyihasi doirasida ishlayotgan olimlar «Muqaddas go‘dak» nomi bilan tanilgan va uzoq vaqt davomida san’atshunoslar orasida kimning asari ekanligi borasida bahslarga sabab bo‘lgan kamdan-kam uchraydigan qizil ko‘mir chizmasi yuzasidan DNK parchalarini ajratib olishdi. 

Juda muloyim usul yordamida mutaxassislar rasm yuzasidan va Leonardoning qarindoshi tomonidan yozilgan tarixiy xatdan mikroskopik biologik material izlarini yig‘ib oldi.

Tahlil natijalariga ko‘ra, Y-xromosoma ketma-ketliklari (oilaning erkak ajdod-avlodlar qatoridan meros bo‘lib o‘tgan) ikkala obyektda ham bir xil genetik qatorga mos keladi, bu qator E1b1b gaplougurihi sifatida tanilgan bo‘lib, u Toskana — Italiyaning da Vinchi tug‘ilgan va voyaga yetgan hududida keng tarqalgan.

Olimlarning ta’kidlashlaricha, bu Leonardo bilan bog‘liq biologik dalillarni olish mumkinligiga muhim qadamdir. Biroq, bu hali ushbu parchalar rassomga shaxsan tegishli ekanligini isbotlamaydi — 500 yildan ortiq vaqt davomida mazkur chizma va xat ko‘plab turli odamlarning qo‘lidan o‘tgan va ular orasida boshqa shu genetik qatorga mansub kishilar ham bo‘lishi mumkin.

Agar usul tasdiqlansa va boshqa san’at asarlarida ham tajriba o‘tkazilsa, u "arteomika" sohasidagi tadqiqotlarning yangi davrini ochib beradi, ya’ni san’at buyumlaridagi biologik izlar haqidagi fanni. Bu nafaqat mashhur rassomning genetik profilini qayta tiklashda, balki bahsli ishlarini tasdiqlashda, Renessans davrining tarixiy muhitini o‘rganishda va hatto o‘sha davr odamlarining sog‘lig‘i va turmush tarzini tushunishda ham yordam berishi mumkin.

Keyingi bosqich — ushbu usullarni boshqa hujjatlar va artefaktlarga, jumladan, kodekslarning qo‘lyozmalariga qo‘llash, shuningdek, da Vinchining ehtimoliy qarindoshlarining DNK tahlili va Toskana oilaviy maqbaralarida topilgan qoldiqlarni tahlil qilish.