Paradoks emas: gumanizmga asoslangan kurash — fotoinsho

Bu yil men birinchi marta kurash musobaqalarida bo‘ldim – ular Surxondaryo viloyatidagi «Boysun bahori» festivalining uchinchi kunida o‘tkazildi. O‘zbekistonning turli burchaklaridan kelgan kurashchilar musobaqalarga juda puxta tayyorgarlik ko‘rishgan. Tashkilotchilar hatto taklifnomalar ham tayyorlashgan. Umuman, tadbir atrofida qandaydir qizg‘inlik sezilib turardi: hududni Milliy gvardiya qo‘riqlayotgan edi.

Kurash bilan shug‘ullanishga intilish — yosh yigitlarimizning qonida bor.

Tomoshabinlarning 98 foizi erkaklar bo‘lgani ajablanarli emas. Hamma uchun joy yetishmadi, odamlar musobaqani ko‘rish uchun to‘siq ortidan joy egallashdi va har bir uloqtirish, har bir usulga juda hissiy munosabat bildirishdi. Menimcha, bu O‘zbekistondagi eng ommabop sport turi, bu yerda barcha viloyatlar ishtirok etgan edi. Musobaqalar ertalabdan to qorong‘i tushguncha davom etdi. Musobaqalarning faxriy mehmonlari sport veteranlari bo‘ldi — ulardan birini men tadbirning yopilishiga bag‘ishlangan tantanali kechada ham suratga olganman. Yoshi 80 ga yaqin bo‘lishiga, ko‘plab medallari va hurmatli soqoliga qaramay, u yengil fe’l-atvori, harakatchanligi va quvnoqligini saqlab, dadil raqsga tushdi.

Faxriylarni, so‘ngra yosh sportchilarni sharaflash — musobaqaning muhim qismlaridan biri. Bu yerda sen yagona organizmning bir bo‘lagiga aylanasan, yosh yigitlarimizning irodasi, jasorati va maqsadga intiluvchanligi uchun misli ko‘rilmagan g‘ururni his qilasan. Men bunday musobaqalarni birinchi navbatda fotomuxbir sifatida emas, balki tomoshabin sifatida — ularning muhiti, milliy pahlavonlar ruhi uchun yaxshi ko‘raman. Cobalt avtomobili ko‘rinishidagi bosh sovrin esa ishtirokchilarning g‘ayrati va harakatini hamda tomoshabinlarning his-tuyg‘ularini yanada kuchaytirdi.