Qanday qilib kerakli eshikdan kirish mumkin - fotosess

«Teatr+» - Mixail Doloko jamoasi - atigi bir yilcha bo'ldi. 8-oktabr kuni jamoa Luidji Lunari pyesasi asosida «Troye na kachelyax» («Arg'imchoqda uchovlon») kattalar uchun birinchi spektaklining premyera oldi namoyishini o'tkazdi. Spektakl kadrlari va sahnaga chiqishga tayyorgarlik sehri - Ildar Sadiqovning fotoesse'sida

«Teatr+» hayotidagi yangi bosqichni nishonlash uchun rejissyor absurd teatr elementlariga ega falsafiy komediyani tanladi. Notanish odamlar - har qanday madaniyatda tanilgan uchta tip - qandaydir xonaning yopiq makonida qamalib qoladilar. Har birining rejalari bor edi, har biri o'z qarashlari bilan cheklangan, har birining o'z psixozi bor. Va har biri o'ziga, oddiy mantiqqa sig'maydigan narsa qanday yuz berganini tushuntirishga harakat qiladi.

Yengil, zukko dialoglar, bir oz absurddagina va qahramonlar tushib qolgan zamonasiz voqelik tufayli pyesa nihoyatda mashhur bo'lib ketdi va o'nlab tillarda sahnalashtirildi.

Biroq, tushunmovchiliklar komediyasi o'lim, gunoh va oxirat hayoti, mantiq va ma'no izlash haqidagi falsafiy suhbatga aylanadi.

Qahramonlar, jumladan xushmuomala soldafon, romantik uchrashuvga umid qilgan ishbilarmon-lovelas va filologiya professori, o'z hayotining cheklanganligini qabul qilish zarurati vaziyatiga tushib qoladilar. Ruhni muzlatuvchi muammolarga qaramay, sahnalashtiruvchi va aktyorlar masxarabozlik elementlariga ega hikmatning yengilligini saqlab qolishga muvaffaq bo'ladilar. Qahramonlar, ular o'zlarining «tozalash joyida» ekanliklarini darhol anglamay, iymon, mas'uliyat, tavba, ma'no haqida juda oddiy tarzda gaplashadilar.

«Niqoblar»ning mavjudligi qahramonlarga juda insoniy, tanilgan, o'z umidlari va zaifliklari bilan har bir kishiga yaqin bo'lib qolish imkonini beradi. Qo'shiq va raqs sahnalari odobsiz xalqona «farqi yo'q, raqsga tushamiz!»ga ishora va hayotning eng so'nggi pardasigacha ham yashashga bo'lgan chanqoqlikning timsoli sifatida ishladi…

Fars, myuzikl, vaziyatlar komediyasi, falsafiy hikmatni birlashtirib, spektakl bizga o'zimiz aniqlash imkonini beradi: bu nima edi, noto'g'ri eshiklardan kirgan qahramonlar o'ladimi yoki qutulib chiqadimi…

Ba'zi nuqsonlarga qaramay, teatr aktyorlari, albatta, ertami-kechmi har birimiz qahramon bo'ladigan tragikomediyaning ko'p qirrali qahramonlarini yaratishga muvaffaq bo'ldilar. Aftidan, sahnalashtiruvchining niyati aynan shu edi.

Bir yildan beri mavjud bo'lgan teatr uchun bunday sahnalashtirish - bu ajoyib natija. Men yigitlarga ham do'st, ham tomoshabin sifatida katta muvaffaqiyatlar tilayman. Bu spektaklni imkon qadar ko'proq odamlar ko'rishini istardim.

Ildar Sodiqov