Qishloq aholisini qulay va obod uylarga
ko‘chirish g‘oyasi O‘zbekistonda 2000-yillarning oxirida paydo bo‘ldi.
Tashabbus tez orada
keng ko‘lamli qurilish ishlariga aylanib ketdi. 2009-2012-yillarning o‘zida
mamlakatimiz bo‘yicha 23,6 mingta zamonaviy qishloq uyi qad
ko‘tardi. O‘zbekistonning deyarli har bir qishloq joyi – 159 ta tumanda yangi
turarjoy mavzelari paydo bo‘ldi. Ushbu aholi
punktlarida kommunikatsiya va infratuzilma yaratish uchun davlat tomonidan 1,2
milliard dollardan ortiq sarmoya kiritildi. 2013-yilga kelib, sur’atlar faqat
o‘sib bordi: yana 10 mingta uy qurish rejalashtirilgan
edi. Bu undan oldingi yilga nisbatan 17,5 foiz ko‘p edi.
2013-yilda Birinchi Prezident
Islom Karimov namunaviy yakka tartibdagi uy-joy qurilishi bo‘yicha davlat
dasturi ishga tushirilganini e’lon
qildi. Dastur shiori ham o‘sha davr ruhida shakllantirilgan
edi:
“Qishloq rivojlansa, hayot sifati oshadi, mamlakat gullab-yashnaydi”.
Ayniqsa, Andijon,
Namangan, Jizzax, Buxoro, Navoiy va Sirdaryo viloyatlari qishloq xo‘jaligiga
ixtisoslashgan hududlar sifatida faol rivojlantirildi. Ular dasturning o‘ziga
xos “pilot” loyihaviy maydonchalariga aylantirildi. Bu ularning
uy-joylarni modernizatsiya qilish va agrar sektorni qo‘llab-quvvatlashga ehtiyoji
bilan izohlanadi.
Dasturni
moliyalashtirish maqsadida qishloq aholisiga imtiyozli ipoteka kreditlari
ajratadigan “Qishloq qurilish bank” aksiyadorlik tijorat banki ta’sis
etildi. Keyinchalik bu ishga xalqaro hamkorlar ham
qo‘shildi: Osiyo taraqqiyot banki (OTB) 2011-yilda 500 million dollarlik bir
nechta imtiyozlik ipoteka kreditlari ajratdi, Islom
taraqqiyot banki (ITB) esa ba’zi hududlardagi loyihalarni qisman moliyalashtirdi.
Shu tariqa
2000-yillarning oxiridan boshlab O‘zbekistonda “qishloqdagi evrilish” – markazlashgan
yangi obod qishloqlar qurilishi boshlandi. U bir vaqtning o‘zida ikkita
vazifani hal qilishga qaratilgan edi: mamlakat aholisi yarmining turmush
darajasini oshirish (aynan shuncha kishi qishloqda yashaydi) va qurilish sanoatini
rivojlantirish orqali iqtisodiyotga turtki berish.
Namunaviy qishloq uylarining tuzilishi qanday?
2009-yili
“Qishloqqurilishloyiha” loyihalash instituti tashkil etilib, qishloq uylari va
ijtimoiy obyektlarning namunaviy loyihalari ishlab chiqildi.
Qoidaga ko‘ra, o‘zbek
qishlog‘idagi namunaviy uy tashqi tomonlama ortiqcha qurilishi bo‘lmagan bir
qavatli kottej bo‘lib, unda katta oilalar uchun keng xonalar, ayvon va tomorqa ko‘zda
tutilgan. Loyihachilar 3, 4 va 5 xonali uylarning 22 ta rejaviy loyihasini ishlab
chiqdi. Uy-joyning o‘rtacha maydoni 130-180 metr kvadrat
atrofida bo‘lib, tomorqa hududi 6 sotixni tashkil etgan.
Taqqoslash uchun: sobiq
ittifoq davrida an’anaviy qishloq uylari ko‘pincha poydevorsiz, xom g‘ishtdan va
oddiy qulayliklarsiz egalari tomonidan qurilgan. Yangi uylar esa (hech
bo‘lmaganda, nazariy jihatdan) pishiq g‘isht, temir-beton va metall
konstruksiyalardan qurilishi, mustahkam poydevor va tomga ega bo‘lishi kerak.
Bunday uylarning har biriga elektr simi, gaz,
suv quvuri o‘tkazilgan, hatto telefon liniyasi ham bor. Loyihachilarning
ta’kidlashicha, ular hatto maishiy mayda detallarni ham hisobga olgan. Masalan, yozgi
oshxona yoki hosilni saqlash uchun alohida omborxona ham mavjud.
Foto: prezident.uz
Namunaviy uy
ichkaridan qanday ko‘rinadi? Odatda bu oshxona, mehmonxona va bir nechta
yotoqxonalardir. Uch xonali uyda ikkita yotoqxona va zal; besh xonali uyda
to‘rtta yotoqxona bor. Ko‘pincha loyihalarda ikkita ayvon (old va orqa),
avtomobil uchun soyabon, omborxona ko‘zda tutiladi. Baland shiftlar va katta
derazalar yozda yaxshi yorug‘lik va salqinlikni ta’minlaydi. Uy gaz yordamida
(konvektorlar yoki qozon bilan) isitiladi. Majburiy qurilmadan santexnika, dush yoki vanna va
hojatxonasi bor. Bu ilgari qishloqlarda kamdan kam uchraydigan holat.
Yangi qishloqlarda bir vaqtning o‘zida keng
asfalt ko‘chalar, ko‘cha yoritqichlari, kirish yo‘lagi, ularning yonida esa
maktab, tibbiyot punkti, mahalla guzari, do‘kon va bozorlar qurilgan. Bir so‘z
bilan aytganda, “o‘zbeklar orzusi” – poydevori mustahkam, obod mahallada barcha
qulaylikka ega shinam uy.
To‘g‘ri, ba’zi yangi
mavzelar aholisi kamchiliklardan shikoyat qilishadi: ba’zi joylarda tabiiy gaz
tez o‘tkazilmagan va dastlabki vaqtlarda ballonlardan foydalanishga to‘g‘ri kelgan;
boshqa qishloqlarda esa
eski nasoslar tufayli suv bosimi past bo‘lgan. Qoraqalpog‘istonda hatto kuchli shamol yangi
uylarning tomini uchirib yuborgan holatlar ham uchragan. Mahalliy
aholi bu vaziyatni
tom yopish uchun sifatli materiallarni tejash bilan bog‘laydi. Bundan tashqari,
ba’zi oilalarda hamon kreditlarni to‘lashda qiyinchiliklar yuzaga kelmoqda.
Foto: prezident.uz
Bunday uyning o‘rtacha
narxi dastur amal qilgan dastlabki yillarda 40-50 ming dollarga teng bo‘lib, aksariyat
dehqonlarning cho‘ntagi buni ko‘tara olmas edi. Boshlang‘ich to‘lov 25 foizni
tashkil etib, qolgan qismi “Qishloq qurilish bank”ning imtiyozli foiz
stavkasidagi ipoteka krediti hisobidan qoplangan. Dastlab kreditlar 15 yil
muddatga berilgan.
Rasmiy ma’lumotlarga
ko‘ra, qishloq uy-joy fondining 35-40 foizi bo‘sh turgan, chunki bu uylarni
asosan o‘ziga to‘q odamlar – fermer xo‘jaliklari rahbarlari, bozor direktorlari
sotib olishlari mumkin edi. 2017-yilda Prezident Shavkat Mirziyoyev bu
xatolikni dangaliga tan olib, haqiqiy arzon
uy-joylar qurishga o‘tish bo‘yicha ko‘rsatma bergan edi.
2018-yildan boshlab
ipoteka kreditini to‘lashning eng uzoq muddati 20 yilgacha uzaytirildi, muhtoj
oilalar uchun boshlang‘ich badal miqdori 10 foizgacha pasaytirildi. Imtiyozli ipoteka
dasturiga yosh va ko‘p bolali oilalar, ijtimoiy soha xodimlari (o‘qituvchilar
va shifokorlar), shuningdek, avariya holatidagi uy-joylardan
ko‘chirilayotganlar kiradi.
Shundan so‘ng “arzon
uy” degan tushuncha paydo bo‘ldi: yangi, ixcham loyihalar ishlab chiqildi,
kreditlar bo‘yicha qo‘shimcha imtiyozlar joriy etildi. Masalan, “Obod qishloq”
dasturi doirasida ayrim qishloqlarda kottejlarga muqobil sifatida 8-12
xonadonli 4 qavatli turarjoy binolari qurila boshladi. Bunday xonadonlar nisbatan arzonroq bo‘lib,
kam ta’minlangan oilalar va yosh mutaxassislar uchun mo‘ljallangan. Bundan
tashqari, uylarning bir qismi IIV xodimlari va harbiy xizmatchilarga berila boshladi.
Foto: prezident.uz
Karimovcha qishloq uylari
Shaharsozlik
nuqtayi nazaridan, namunaviy qishloq uylarini qurishning ijobiy tomonlari bo‘lsa-da,
bu yangi
muammolarni ham keltirib chiqardi. Ijobiy tomonlari – bosh reja bo‘yicha qishloqlar
qurilishi, infratuzilma rivojlanishi, bandlik o‘sishi. Dastur amal qilgan
yillarda uning atrofida sanoat rivojlandi: sement va g‘isht zavodlari faoliyat
olib bordi, 300 mingdan ortiq kishi ishlagan qurilish brigadalari paydo bo‘ldi.
Ammo imtiyozli foiz stavkasiga
qaramay, oylik to‘lovlar qishloq aholisi, ayniqsa, doimiy ish joyiga ega
bo‘lmaganlar uchun katta yuk edi. Dasturning boshida mahalliy hokimliklar
ba’zan byudjet tashkilotlarida ishlovchi xodimlarga unda ishtirok etishni
“tavsiya” qilgan. Masalan, Namangan viloyatida o‘qituvchilardan “Obod qishloq”
dasturi doirasida uy qurish uchun bir kunlik ish haqini berish so‘ralgan.
Shunga qaramay, bunday
uy-joylarga talab hammaga ma’lum sabablarga ko‘ra pasayayotgani yo‘q. Chunki O‘zbekiston
bo‘ylab yuzlab qishloqda hali ham maktablar loy va xom g‘ishtdan qurilmoqda, suv quvurlari va qattiq
qoplamali yo‘llar yo‘q, chiqindilar esa olib ketilmaydi.
O‘n yil ichida o‘zbek qishloqlari odatiy fasad qiyofasiga ega bo‘ldi: geometrik jihatdan to‘g‘ri ko‘chalar bo‘ylab qurilgan uylar – bir xil, tund va xira rangga bo‘yalgan, tomi ikki tomonlama nishabli.
Qishloqdagi namunaviy
uylarning ommaviy qurilishi beixtiyor 1950-yillarning oxiri va 1960-yillarning
boshlarida qurilgan “xrushchyovka”lar bilan taqqoslashga undaydi. Ularning
qurilishi ko‘plab postsovet mikrorayonlarini bir-biridan deyarli farq
qilmaydigan ko‘rinishga keltirib qo‘ygandi. “Karimov usuli”dagi namunaviy
uy-joy o‘zining falsafasi (me’moriy bezaklarsiz bir xil uylar) va maqsadiga ko‘ra,
mehnatga layoqatli aholi uchun sharoitlarni karrasiga yaxshilashga qaratilgan
Xrushchyovning ko‘p qavatli uylariga o‘xshaydi.



