Hozir ijtimoiy tarmoqlarda odamlarni “zumerlar”, “milleniallar”
va boshqa toifalarga
bo‘lish keng tarqalgan: deyarli har qanday ijtimoiy hodisa “avlodlar nazariyasi”
bilan izohlanadi. Ushbu konsepsiya amerikalik tadqiqotchilar Nil Xau va Uilyam
Shtrausga tegishli bo‘lib,
ular 1990-yillarda har bir avlod umumiy voqealar va qadriyatlar ta’sirida shakllanishini taxmin qilgan. Shunday qilib,
hozirda odatiy bo‘lgan atamalar paydo bo‘ldi, ya‘ni “bebi-bumerlar” (Ikkinchi jahon urushidan
keyin tug‘ilgan avlod),
“X avlod” (1965–1980), “milleniallar” yoki Y avlod (1981–1996) va nihoyat, Z
avlod – raqamli asrda o‘sgan zumerlar.
Ushbu nazariya mukammal emas – olimlar uni haddan
tashqari noaniq chegaralar, haddan tashqari umumlashtirishlar va alohida
mamlakatlar kontekstiga yetarlicha e’tibor bermagani uchun tanqid qilishadi.
Shunga qaramay, bu yorliqlar ommaviy axborot vositalari, marketing va hatto
siyosatga singib ketgan, chunki ular jamiyatdagi katta o‘zgarishlarni oddiy
so‘zlar bilan tasvirlash imkonini beradi.
Zumerlar oila va genderga qanday munosabatda?
Mustaqillik farzandlari – bugungi zumerlar –
an’analarga hurmat va o‘zgarishlarga intilish o‘rtasida muvozanatni saqlashga
harakat qilmoqdalar. Ular kuchli patriarxal asoslarga ega bo‘lgan jamiyatda o‘sgan:
ko‘pchilik hali ham oilada asosiy so‘z erkakda, ayolning rizqi uy va ro‘zg‘orda,
deb hisoblaydi.
Shu bilan birga, yoshlar o‘rtasida qarashlar tafovuti
ko‘zga tashlanmoqda. UNICEFning tadqiqot ma’lumotlariga ko‘ra, yigitlar
oiladagi an‘anaviy tartibni saqlab qolish tarafdori, qizlar esa teng huquqli bo‘lishga intilmoqda. Aslida,
zumerlar gender munosabatlarining kelajagini ikki xil ko‘rinishda tasavvur qiladi: yo patriarxatni
davom ettirish (ko‘pchilik yigitlarning nuqtayi nazari) yoki ayollar va erkaklar o‘rtasidagi tenglik
tomon harakat (ko‘pchilik qizlarning pozitsiyasi) qilish.
O‘zbekiston yoshlari hali ham oilaviy an’analarga rioya qiladi, lekin ushbu masalaga yanada ongli ravishda yondashadi.
Masalan, urf-odatga ko‘ra, kenja o‘g‘il ota-onasi
bilan birga yashashi va keksayganda ularga g‘amxo‘rlik qilishi kerak. Biroq
zumerlar har doim ham ushbu qoidaga qat’iy rioya qilishga tayyor emas: agar
boshqacha parvarish qilish imkoniyati bo‘lsa, ular shaxsiy erkinlikni afzal
ko‘radi. Oila muhim qadriyat bo‘lib qolmoqda, ammo
yosh o‘zbekistonliklar unga moslashuvchanroq yondashishni xohlashadi.
Kattalarga
bo‘lgan munosabat ham
o‘zgarmoqda. Katta avlod
hurmat kutadi, zumerlar esa ular
bilan ko‘pincha tengma-teng gaplashishni xohlaydi. Hukumat yoshlarni “oltin
avlod” deb ataydi va ularni qo‘llab-quvvatlashiga ishontiryapti, lekin ko‘plab yoshlar o‘z fikrlarining e’tiborga
olinmayotganini his qilmoqda
— ayniqsa, qarorlar asosan kattalar tomonidan qabul qilinadigan mahallalarda.
Zumerlarning ta’kidlashicha, ularga ota-onalar bilan muloqot yetishmaydi va
ular kattalar yoshlarning fikrlari va tajribalari bilan haqiqatan ham
qiziqishlarini xohlashadi.
Har beshinchi yosh avlod vakili uchun oliy ta’lim muhim
Bugun O‘zbekiston yoshlari oliy ma’lumotli bo‘lishga intilmoqda, ammo bu hali ham ko‘pchilik uchun orzu bo‘lib qolmoqda. Bir tomondan, zumerlar internet va
globallashuv berayotgan jahon bilimlaridan samarali foydalanyapti.
Boshqa tomondan, mamlakat ichida oliy o‘quv yurtiga kirish juda qiyin.
2023–2024-yillarda 800–900 mingga yaqin abituriyentlar qabul komissiyalariga
ariza topshirgan, ammo talabalar biletini atigi 19 foiz, ya’ni umumiy sonning
taxminan beshdan bir qismi qo‘lga kiritgan.
Natijada minglab maktab bitiruvchilari chetda qolib,
hayotga boshqa yo‘llar bilan kirib borishga majbur. Kimdir xususiy kollejlarga boradi, kimdir
chet elga ketadi, kimdir o‘qishni kechiktirib, ishga kiradi. Ayniqsa, NEET deb
ataladigan, o‘z mutaxassisligi bo‘yicha o‘qimayotgan va ishlamayotgan yoshlar
bo‘yicha statistika xavotirli raqamlarni
ko‘rsatmoqda. O‘zbekistonda 19–30 yoshli yigitlar orasida bu ko‘rsatkich
54,6 foizni, qizlar orasida esa 74 foizni tashkil etmoqda.
Boshqacha
aytganda, O‘zbekiston ayollarining
to‘rtdan uch qismi maktabdan keyin o‘qishni davom ettirmayapti
va karyera bilan shug‘ullanmayapti. Buning sababi ko‘pincha ijtimoiy
va madaniy munosabatlarga bog‘liq: erta turmush qurish, uy ishlariga yordam berish, o‘qish va onalikni
birga olib borish uchun sharoit yo‘qligi.
Davlat vaziyatni o‘zgartirishga harakat qilmoqda.
Mamlakatimizda o‘nlab yangi oliygoh va filiallar ochilmoqda, qizlar uchun
kvotalar va qo‘shimcha grantlar joriy etilmoqda. Ammo hozircha bu yetarli emas,
ta’lim olish uchun mavjud imkoniyatlardan ko‘ra yoshlar soni ko‘proq.
Boshliqlarsiz va karyera poygalarisiz ishlash
Ish va karyera masalasida o‘zbek zumerlari
ota-onalaridan ancha farq qiladi. Ilgari davlat xizmatiga yoki yirik davlat
kompaniyasiga kirish katta omad hisoblanardi. Bugun yoshlar bunga unchalik
ishtiyoq bilan qarayotgani yo‘q.
Ko‘pchilik uchun muvaffaqiyat – rahbarlik lavozimiga
tayinlanish emas. “Financial Times” hisob-kitoblariga ko‘ra, yosh mutaxassislarning 57 foizi o‘rta bo‘g‘in
menejeri bo‘lishni istamaydi. 67 foizi esa bunday lavozimlarni haddan tashqari
stressli va noshukur deb hisoblaydi, chunki bunday mas’uliyat na
maoshga, na ma’naviy qoniqishga mos keladi.
Zumerlar moslashuvchanlik, erkinlik va o‘zini namoyon
qilishni lavozimdan ko‘ra ko‘proq qadrlaydi. Ular uchun ish va shaxsiy hayot
o‘rtasidagi muvozanat, erkin jadval va rivojlanish imkoniyati muhim. Ular
tashkilot uchun o‘zlarini qurbon qilishga tayyor emas. Shu sababli, tobora
ko‘proq yoshlar frilanserlik, startaplar yoki rahbarlar kamroq bo‘lgan
gorizontal tuzilmali kompaniyalarni tanlamoqda. Economic Review ta’kidlaganidek, zumerlarning tadbirkorlikka
intilishi erkin va o‘z qoidalariga muvofiq ishlash istagi bilan bog‘liq.
Nega yoshlar chet elga ketishni orzu qilmoqda?
O‘zbek zumerlarining ko‘zga tashlanadigan
xususiyatlaridan biri harakatchanlikka intilishdir. Ko‘pchilik chet elda o‘qish
yoki ishlash haqida orzu qiladi.
Vatanida orzu-havaslarini
amalga oshirishning iloji bo‘lmaganda, emigratsiya yaxshiroq hayotni boshlash
uchun haqiqiy imkoniyat bo‘lib tuyuladi.
UNICEF ma’lumotlariga ko‘ra, chet elga ketishning asosiy sabablari o‘qish, yaxshi yashash va karyera imkoniyatlariga ega bo‘lish istagi bilan bog‘liq. Yosh shaharliklar uchun ta’lim olish, qishloq aholisi uchun esa daromad topish va oilasini boqish ustuvor vazifa hisoblanadi.
Bu kayfiyatlar demografiyani aks ettiradi.
O‘zbekistonda aholining yarmidan ko‘pi – 30 yoshdan kichik fuqarolardan iborat. Iqtisodiyot shuncha ish o‘rinlarini,
ayniqsa, malakali ish o‘rinlarini yaratishga ulgurmayapti, shuning uchun tobora yoshlarning aksariyati chet elga ketishga
harakat qilmoqda.
Hozirda mehnat migratsiyasining asosiy yo‘nalishi
Rossiya hisoblanadi. Migratsiya agentligining ma’lumotlariga ko‘ra, 2025-yil boshida u yerda 698 ming o‘zbekistonlik ishlagan. So‘nggi yillarda o‘qimishli zumerlar Yevropa,
Amerika yoki Sharqiy Osiyo mamlakatlarini tanlamoqda. Davlat “aql oqimi”ni to‘xtatishga harakat qilmoqda. Prezident tashabbusi bilan “El-yurt
umidi” jamg‘armasi faoliyat yuritmoqda va vatanga qaytish sharti bilan xorijda
o‘qish uchun to‘lovlarni amalga oshirib kelmoqda.
Ammo zumerlarning bu boradagi fikrlari bir-biriga zid.
Bir tomondan, ko‘pchilik butunlay ketishni xohlamaydi: so‘rovnomalarga ko‘ra, 80 foizi hatto mamlakat ichida ham ko‘chib o‘tishga
qarshi. Ular uchun oilasi yonida bo‘lish, tanish
muhitda yashash muhim. Boshqa tomondan, iqtisodiy vaziyat patriarxal oila
an’anasiga amal qiluvchi yoshlarni oilasini boqish uchun chet elda ish qidirishga majbur qilmoqda. Qizlar esa ko‘pincha turmush o‘rtog‘ining ketishiga qarshi.
Faollik: ko‘ngillilikdan onlayn e’tirozgacha
O‘zbek zumerlari ochiq axborot muhitida ulg‘aygan va mamlakat hamda dunyodagi
voqealardan ancha
xabardor. UNICEF ma’lumotlariga ko‘ra, yoshlarning 75 foizi siyosiy kun tartibini kuzatib
boradi. Lekin qizig‘i
shundaki, ular siyosatda faol ishtirok etishga shoshilmayapti. Faqat 18 yoshdan oshgan har oltinchi
o‘zbekistonlik (16,1%) jamoat yoki siyosiy
tashkilot a’zosi hisoblanadi.
Yoshlar o‘z faolligini ko‘pincha xavfsizroq sohalarda namoyon
etmoqda: mehribonlik
uyiga yordam berish, davolanish uchun mablag‘ yig‘ish, bog‘ni chiqindilardan
tozalash kabi tashabbuslar bunga misol bo‘la oladi.
E’tiborli jihati shundaki, yosh o‘zbekistonliklar so‘z
erkinligini ancha yuqori darajada his qiladi. “Jamoatchilik oldida o‘z fikringizni erkin ifoda eta
olasizmi?” degan savolga respondentlarning 87,2 foizi ijobiy javob bergan. Ayollarga nisbatan
zo‘ravonlikka qarshi “Men/Biz Evelina” kampaniyasi bunga yorqin misol bo‘la
oladi. 2020-yil bahorida Farg‘onada erkak 17 yoshli qizni vahshiylarcha
kaltaklagani uchun jazodan qutulib qolganini
eshitgan minglab
o‘zbekistonlik yoshlar zo‘ravonlik tajribasi haqida gapira boshladi, #MenBizEvelina
heshtegi ostida rasmlar va videolar joylashtirdi. Ushbu fleshmob #MeToo ning O‘zbekistondagi muqobil varianti degan nom oldi.
Yana bir misol – ekologik faollik. 2025-yil fevral
oyida Toshkentda faollar ikki kun mobaynida “Anhor-Lokomotiv” bog‘idagi daraxtlarning kesilishiga
qarshi 1500 dan ortiq imzo to‘pladi. Ma’lum bo‘lishicha, ushbu yashil hududni
turar-joy majmualari, savdo markazi va apart-otel uchun berish rejalashtirilgan
edi. Aksiyaga
blogerlar, jumladan, ekofaol Muattar Xushvaqtova (Urikguli) ham qo‘shildi. Natijada qurilish
to‘xtatilib, bog‘ taqdiri jamoatchilik fikrini inobatga olgan holda hal etila
boshlandi.
2024-yil yanvar oyida poytaxtlik blogerlar,
san’atkorlar va ekofaollar birgalikda
#TozaHavoKerak heshtegi ostida fleshmob o‘tkazdi. Unda “Urikguli”dan tashqari reper Konsta,
stendaper Mirshakar Fayzullayev, blogerlar Umid Gafurov (Troll.uz), Mirzayor
Erkinov va boshqalar ishtirok etdi. Talaba va musiqachi Laylo Rixsiyeva (Laylo
nomi bilan tanilgan) “Home” qo‘shig‘iga klip suratga oldi. Unda daraxtlar
kesilishining halokatli oqibatlari, agressiv rivojlanish, havoning
ifloslanishi, Orol va Sardoba suv ombori muammolari haqida so‘z boradi.
Yuqorida keltirilgan misollarni
yoshlarning ommaviy norozilik harakati deb bo‘lmaydi.
Lekin shunga qaramay, Z
avlodning dolzarb mavzularni muhokama qilishi va muammolarni hal qilish uchun
birlashishi yangi hodisadir.
O‘zbekiston yoshlari o‘z qadriyatlari
haqida tobora ovoza qilmoqda:
masalan, ular toza shaharlar tarafdori, oiladagi zo‘ravonlikka qarshi,
o‘zini namoyon qilish imkoniyatlarini kengaytirish tarafdori. Ularning faolligi
asosan internetda, ammo
natijalar allaqachon ko‘zga
tashlanib bo‘ldi.
